Regulacje dotyczące składników dymu tytoniowego

Do tej pory w dymie papierosowym odkryto ponad 5000 składników. Około 70 składników zostało zidentyfikowanych przez instytucje związane ze zdrowiem publicznym jako prawdopodobne przyczyny chorób związanych z paleniem, takich jak rak płuc, choroby serca i rozedma płuc. Składniki te obejmują tlenek węgla (CO), benzen, metale ciężkie (ołów, kadm) i nitrozoaminy charakterystyczne dla tytoniu.

Wiele krajów wymaga od producentów papierosów umieszczania informacji o zawartości substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla na paczkach papierosów. Niektóre kraje, w tym wszystkie kraje członkowskie UE, wprowadziły ponadto limity dozwolonej zawartości substancji smolistych, nikotyny/lub tlenku węgla. Z wyjątkiem kilku krajów, np. Holandii, większość państw nie reguluje zawartości substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla w innych produktach zawierających tytoń do palenia, np. w tytoniu przeznaczonym do papierosów skręcanych własnoręcznie.

Zawartość substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla w papierosie jest mierzona przy użyciu standaryzowanych testów maszynowych. Najczęściej stosowana jest metoda testowania Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej („metoda ISO”). Używana jest także bardziej intensywna metoda opracowana przez Ministerstwo Zdrowia Kanady.

Poza wymaganiami w zakresie testów i raportów na temat zawartości substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla niektóre kraje, w tym Kanada, Brazylia, Wenezuela i Tajwan, wymagają testów i raportów dotyczących innych składników dymu w konkretnym papierosie, w zależności od marki. W krajach tych obowiązuje wymóg przetestowania około 45 składników dymu, które zostały zidentyfikowane jako prawdopodobna przyczyna chorób związanych z paleniem tytoniu.

W żadnym kraju nie wprowadzono przepisów określających maksymalną zawartość substancji innych niż substancje smoliste, nikotyna i tlenek węgla. Jednakże niektóre osoby związane ze zdrowiem publicznym zaproponowały wprowadzenie limitów dotyczących określonych składników, takich jak nitrozoaminy charakterystyczne dla tytoniu.

Artykuły 9 i 10 Ramowej Konwencji Kontroli Rynku Wyrobów Tytoniowych dotyczą regulacji emisji wyrobów tytoniowych (składników dymu). Grupa Robocza Konferencji Stron ds. Artykułów 9 i 10 pracuje nad wytycznymi dotyczącymi testowania, pomiaru i regulacji składników dymu. W sierpniu 2008 r. Grupa Robocza zidentyfikowała kilka emisji „priorytetowych” i określiła, że stworzenie oraz weryfikacja odpowiednich metod testowania powinno zająć około 5,5 roku.

Nasze stanowisko

Regulowanie zawartości substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla

Obowiązkiem producentów powinno być coroczne raportowanie zawartości substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla w każdej z marek do nich należących. Uważamy, że standardową metodą testowania zawartości tych substancji powinna pozostać metoda ISO. Jednak należy pamiętać, że metoda ISO, podobnie jak wszelkie inne testy maszynowe, nie jest w stanie dokładnie odzwierciedlić wszystkich zachowań ludzkich podczas palenia.

Popieramy także koncepcję podwójnego testowania, tj. według metody ISO i bardziej intensywnej metody Ministerstwa Zdrowia Kanady. Na podstawie dostępnych danych uważamy, że metoda Ministerstwa Zdrowia Kanady zapewnia wyższy potencjalny zakres zawartości substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla oraz stanowi odpowiednie uzupełnienie stosowanej obecnie metody ISO. Wprowadzenie podwójnych testów pozwoliłoby na lepsze odzwierciedlenie różnych metod palenia stosowanych przez poszczególne osoby, związanych z różną zawartością substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla w papierosie.

Nie sprzeciwiamy się limitom zawartości substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla, jeśli są one praktyczne, a ich celem nie jest uczynienie papierosów nieatrakcyjnymi dla pełnoletnich osób palących. Należy zauważyć, że władze związane ze zdrowiem publicznym przyjęły stanowisko, że obniżenie zawartości substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla wykrywanych w testach maszynowych nie zmniejsza negatywnych skutków zdrowotnych palenia. Władze związane ze zdrowiem publicznym zwracają uwagę na dodatkowe kwestie dotyczące zawartości nikotyny. Przykładowo, w 2002 r. Komitet Doradczy WHO ds. Regulacji Wyrobów Tytoniowych stwierdził, że „w kwestii nikotyny pozostaje w chwili obecnej niejasne, czy dla zdrowia publicznego bardziej korzystne byłoby podniesienie czy też obniżenie zawartości nikotyny w sztuce (tj. papierosie). Wymagane są dalsze badania w tym obszarze”. [1]

Inne składniki dymu

Wspieramy regulacje zobowiązujące producentów do raportowania zawartości składników dymu w konkretnej marce, które zostały uznane za prawdopodobną przyczynę chorób związanych z paleniem tytoniu. Wiedza na temat zawartości szerokiej gamy składników dymu w tradycyjnych papierosach to ważny punkt do zrozumienia zależności między paleniem a chorobami oraz, co najważniejsze, do tworzenia wytycznych dotyczących oceniania nowych produktów, potencjalnie zmniejszających ryzyko związane z paleniem. Jednak, przed określeniem specyficznych wymagań w zakresie testowania i raportowania należy rozwiązać kilka zasadniczych kwestii.

Po pierwsze, konieczne jest porozumienie między społecznością naukową a instytucjami związanymi ze zdrowiem publicznym dotyczące najważniejszych składników dymu, których zawartość należy poddać regulacji.

Po drugie, należy utworzyć i zweryfikować analityczne metody pomiaru ilości poszczególnych składników.

Po trzecie, tylko niewielka liczba laboratoriów z sektora publicznego i prywatnego ma możliwość testowania zawartości składników dymu innych niż substancje smoliste, nikotyna i tlenek węgla. W związku z tym konieczny jest rozwój odpowiednich zasobów laboratoryjnych.

Z uwagi na to, że wiedza na temat wpływu poszczególnych składników lub grup składników na rozwój chorób związanych z paleniem jest bardzo niewielka, obecnie nie można dokładnie przewidzieć wpływu redukcji lub wyeliminowania konkretnego składnika dymu papierosowego bądź grupy składników na ryzyko związane z paleniem.

W związku z tym uważamy, że wprowadzanie obowiązkowych limitów zawartości innych składników dymu byłoby przedwczesne.

Regulowanie składników dymu w innych wyrobach tytoniowych

Podobnie jak w przypadku innych typów regulacji, regulacje dotyczące składników dymu powinny odnosić się także do innych produktów tytoniowych, takich jak papierosy skręcane własnoręcznie. Społeczność naukowa i organy regulacyjne powinny ustanowić regulacje dotyczące innych wyrobów tytoniowych, aby zapewnić pełnoletnim konsumentom dokładne informacje na temat różnych kategorii wyrobów tytoniowych, zwłaszcza używanych w zastępstwie klasycznych papierosów. Wprowadzenie równoważnych regulacji pozwoli producentom na konkurencję opartą na równych zasadach i nie dopuści do nieuczciwej przewagi jednej kategorii produktów nad innymi.

[1] Naukowy Komitet Doradczy ds. Regulacji Produktów Tytoniowych Światowej Organizacji Zdrowia, Wytyczne dotyczące zawartości i emisji wyrobów tytoniowych, listopad 2002